„Szwajcaria. 36 tras trekkingowych” prowadzi nas przez profesjonalnie logistycznie zaplanowane wędrówki alpejskie. Jak wielkiej różnorodności możemy doświadczyć na szlakach w oparciu o „serce Alp”?
Przewodnik autorstwa trzech górskich pasjonatów stanowi kompleksowy leksykon trekkingów, których bazą jest Szwajcaria. Szczególnie interesująco brzmi fakt, iż przedstawionych kilkadziesiąt tras niniejszej publikacji poprowadzonych zostało tak, by czytelnik – podróżnik mógł doświadczyć widoku każdego masywu górskiego. Oczywiście, nie jest to tożsame z zobaczeniem wszystkich gór, jednak większości – zdecydowanie tak.
Komplementarne podejście
Autorom należy się głęboki ukłon za przemyślane zróżnicowanie traktów, by turyści korzystać mogli z weekendowych, jak i dłuższych trekkingów – także tych przewidzianych na około 10-dniową tułaczkę, która tylko co jakiś czas prowadzić będzie ku dolinom, głównie skupiając się na pozostawaniu na słusznej wysokości. Podążając tropem zaproponowanych szlaków, w zależności od zalegania śniegu schodzimy niżej, niemniej korzystamy, w miarę możliwości terenowych, z duktów oddalonych od skupisk cywilizacyjnych i dróg jezdnych. Również podróżnicy wędrujący w towarzystwie najmłodszych powinni zostać usatysfakcjonowani trasami przystosowanymi dla dzieci. Będziemy wędrować po szlakach osławionych i uczęszczanych, ale i tych, których – może zdarzyć się – będziemy w danym momencie jedynymi eksploratorami.
„Generalna zasada brzmi, że wędrówki tylko wtedy sprawiają przyjemność, kiedy potrafimy sprostać czekającym na trasie wyzwaniom. Wyczyny na granicy śmiertelnego ryzyka niech zostaną domeną Reinholda Messnera, w przypadku wędrowania lub trekkingu należy w pierwszej kolejności czerpać z tego radość i kontemplować krajobraz.”
Od ogółu do szczegółu
Tym, co warto podkreślić – przewodnik zaopatrzony został w drobiazgowo przybliżoną skalę trudności wędrówek Szwajcarskiego Klubu Alpejskiego (SAC), opis potencjalnych niebezpieczeństw, czy bazową, szkicową listę ekwipunku. Interesującą kwestią jest wątek schronisk rządzących się swoimi restrykcyjnymi prawami, jak choćby koniecznością zakładania kapci podczas przebywania na ich terenie czy posiadania własnego śpiwora. Dodatkowe informacje dotyczą oczywiście pogody z namiarami, gdzie najlepiej ją sprawdzać, czy choćby wskazania przydatnych linków do stron internetowych. Świetnym bonusem dla posiadaczy lektury jest możliwość pobrania śladów GPS i koordynatów początków tras.
Każda z 36 wyczerpująco opisanych tras zawiera zarówno ogólną charakterystykę, dane dotyczące odcinków, deniwelacji, adresów zakwaterowań, przydatnych namiarów, a przede wszystkim: możliwych do zdobycia szczytów. Nie brakuje także przykładowego rozplanowania podróży w konkretnym podziale na dni przewidziane na przebycie danej drogi.
Publikacyjna gratka
Studiując publikację wyraźnie widać zróżnicowanie pod kątem trudności, jak i krajobrazu, które tercet autorski uwzględnił. Amatorzy zielonego pejzażu ukontentowani będą 2-dniową wędrówką dolin Emmental i Entlebuch, podczas których doświadczą widoku szczytów – między innymi – Eigera i Jungfrau. Miłośnicy poruszania się po lodowcach z pewnością powinni przyjrzeć się wędrówce z Doliny Kiental do Gasterntal w Oberlandzie Berneńskim. Z kolei wytrawni górołazi docenią trekking wokół masywu Bernina – alpejskiego klasyku. Koniecznie również należy wspomnieć Matterhorntrek, w trakcie którego doznać można na wskroś pięknego obrazu kultowego szczytu – Matterhornu (choć to nie jedyny szlak, podczas którego widok na najsłynniejszą górę będzie wyśmienity). Najtrudniejszą trasą oszacowaną wspinaczkowo na III stopień w skali UIAA, będącą trawersem w „umiarkowanie stromym lodzie” jest Gran Combin.
„Szwajcaria. 36 tras trekkingowych” jest rewelacyjnym kompendium zarówno dla początkujących włóczykijów, jak i chcących zweryfikować czy wzbogacić swoje wędrówki doświadczonych wędrowców, zaś fotografie i ilustracje dodatkowo wzbogacają i tak wystarczającą treść.
Za egzemplarz do recenzji dziękujemy
One Reply to “„Szwajcaria. 36 tras trekkingowych” – R. Gantzhorn, S. Hagenbusch, B. Jung”