![](https://www.kulturantki.pl/wp-content/uploads/2019/06/pościg-baner.jpg)
Fani Elle Kennedy zapewne ucieszyli się, kiedy wydawnictwo Zysk i S-ka postanowiło wydać kontynuację serii Off – Campus. Jak, w porównaniu z poprzednikami, wypada „Pościg”?
Summer Heyward – Di Laurentis to dziewczyna z wyższych sfer, pozornie pochłonięta wyłącznie zakupami i wyglądem. Collin „Fitz” Fitzgerald jest hokeistą, który realizuje swoje marzenia dzięki graniu w drużynie uniwersyteckiej, co zapewnia mu opłacenie upragnionych studiów. To seksowny i ponury facet, którego tatuaże i sposób bycia zupełnie nie pasują do Summer. Jednak obydwoje czują do siebie ogromny pociąg. Wszystko wydaje się iść ku dobremu, jednak kilka nieuważnych słów Fitza sprawia, że urażona Summer odsuwa się od niego, by zacząć flirtować z jego kolegą z drużyny. Jednak obydwoje nie mogą o sobie zapomnieć, zwłaszcza że widzą się codziennie, gdyż zostają współlokatorami. Dzięki temu Fitz poznaje bliżej dziewczynę i radykalnie zmienia o niej zdanie…
Hokeiści z Briar powracają w nieco zmienionym składzie, choć każdego z bohaterów pojawiających się w tej książce, mogliście poznać już wcześniej. Pojawiali się oni drugoplanowo lub chociaż epizodycznie, a teraz mają swoje pięć minut. Bardzo się z tego cieszę, gdyż każdy ma swoją, naprawdę ciekawą historię. Garret, Logan, Dean i Tucker skończyli już studia, robią zawodowe kariery w tym sporcie, spełniają się zawodowo, prowadzą własny biznes, mają rodziny lub swoje drugie połówki. Teraz przyszła pora na ich młodszych kolegów.
Fitz to postać, która od pojawienia się po raz pierwszy w serii Off – Campus, wzbudzała moje zainteresowanie. Dlaczego? Zawsze był zamkniętym w sobie, tajemniczym mrukiem, który swoje prawdziwe oblicze skrywa przed wszystkimi, nawet kolegami z drużyny hokejowej. Teraz w końcu możemy dowiedzieć się, dlaczego tak się zachowuje, co, mimo tak młodego wieku, wpłynęło na jego życie, a także poznać jego plany na przyszłość.
Summer jest jego zupełnym przeciwieństwem. Są niczym woda i ogień. To ekstrawertyczka z ADHD (to nie przenośnia, ma je naprawdę stwierdzone). Brzmi to, jak wybuchowe połączenie i tak właśnie jest. Już na pierwszy rzut oka widać, że jest siostrą Deana, który nad życie kocha swoją siostrę (uwielbiam ich rozmowy i to, jak się do siebie zwracają). Jednak problemem Summer jest postrzeganie jej przez innych. Ze względu na urodę i bogactwo, większość osób widzi ją wyłącznie jako piękną, rozpuszczoną i rozkapryszoną, a jednocześnie głupią dziedziczkę fortuny rodziny Heyward – Di Laurentis, która osiąga wszystko znajomościami i pieniędzmi rodziców. Prawda jest zupełnie inna. Z tego powodu Summer często udaje kogoś, kim nie jest, na dodatek coraz częściej wierząc w to, że może jednak jest głupia. Skoro większość tak uważa, to coś musi w tym być.
Żadne z nich nie jest idealne. Mają swoje wady i zalety. Potrafią denerwować czytelnika swoimi dziecięcymi zachowaniami, uciekaniem, obrażaniem się, niedopowiedzeniami, kiedy nie są w stanie zachować się jak dorośli ludzie i wyjaśnić sobie swoich wątpliwości czy podjąć decyzji – chcę, ale nie wiem czy na pewno chcę, a może nie chcę. Jednak jednocześnie jest coś zabawnego w obserwowaniu ich niezdecydowanej zabawy w podchody. Bo właśnie tak jest przez większość czasu. Zabawa w gonienie króliczka, który ciągle ucieka albo któremu pozwala się uciekać. Tytułowy pościg nie wziął się najwyraźniej znikąd. Kiedy jednak w końcu się złapią, nie zrobi się nudno. O to się nie martwcie. Będzie kilka ciekawych i zabawnych sytuacji z tym związanych. Dzięki zastosowaniu dwutorowej, pierwszoosobowej narracji, poznajemy dokładnie oba punkty widzenia, ich przemyślenia czy dylematy. Czy Wy też chcieliście od zawsze wejść w głowę Fitzy’ego? Teraz jest to możliwe.
Mogę napisać jedno. Elle Kennedy stanęła na wysokości zadania i dorównała poziomem do książek z serii Off – Campus. Czytając „Pościg” poczułam się, jakbym znów wróciła na Uniwersytet Briar i ponownie spotkała się z Garretem, Loganem, Deanem i Tuckerem. Oczywiście większość z nich pojawiła się epizodycznie w tej historii, jednak nie do końca o to chodzi. Diabeł tkwi w szczegółach, czyli w tym przypadku w humorze, do którego przyzwyczaiła nas autorka, swoimi poprzednimi historiami. Nawet nie zliczę ile razy parskałam śmiechem podczas czytania. Kilkukrotnie ze śmiechu pociekły mi łzy.
To ponad czterysta stron znakomitej i zabawnej lektury, która przy okazji momentami każe się zastanowić nad kilkoma ważnymi tematami. To między innymi postrzeganie innych przez pryzmat ich wyglądu i statusu majątkowego, problemy dorosłych osób cierpiących na ADHD czy molestowanie i napaść seksualna. Jak widać, nawet w zabawnej powieści new adult, można wpleść ważne, szczególnie dla młodych czytelników, tematy.
W tej książce jest tylko jedna rzecz, która mnie denerwuje. Jest to okładka z dziewczyną zupełnie niepasującą do głównej bohaterki – przebojowej, szalonej, lubiącej ekskluzywne rzeczy, Summer. Oryginalna okładka, ze wszystkimi detalami, idealnie oddaje jej wygląd i jednocześnie jest całkowitym przeciwieństwem polskiej wersji.
Mam nadzieję, że na kolejny tom serii Briar U nie będziemy musieli czekać zbyt długo, bo zapowiada się jeszcze ciekawsza historia, niż obecna. W końcu jej bohaterami będą córka trenera zespołu z Briar i jeden z zawodników największego wroga, czyli drużyny Harvardu.
Za egzemplarz do recenzji dziękujemy wydawnictwu
Czytałam inne książki autorki i chętnie sięgnę po tą :)
Pozdrawiam, Pola
http://www.czytamutu.blogspot.com
Popieram całkowicie recenzję. Czytałam. Czekam na dalszy ciąg.