![Coś i nic - okładka na kolorowym tle](https://www.kulturantki.pl/wp-content/uploads/2020/09/cos-i-nic-zdjecie-glowne.jpg)
„Coś i nic” Anny Paszkiewicz to książka, która pokazuje, w jakim stopniu opinia innych wpływa na samoocenę dziecka.
Nawet dorośli nie są odporni na krytykę, a co dopiero maluchy, które zaczynają poznawać mechanizmy rządzące relacjami między ludźmi.
„Coś i nic” nie należy do literatury popularnonaukowej, więc psychologiczne treści są ubrane w formę metaforyczną. Mówiąc prościej – w nieskomplikowaną historyjkę o Cosiu i Niczym.
Nic
![Coś i nic - Nic lecące nad drzewami](https://www.kulturantki.pl/wp-content/uploads/2020/09/nic-300x225.jpg)
NIC nie miało niczego na własność. Nigdzie nie mieszkało i nic dla nikogo nie znaczyło. Zawsze samotne, zaszywało się w kącie, ze smutkiem obserwując świat i ludzi. Z żalem słuchało tego, co o nim mówiono.*
Coś
![Coś i nic - Coś w kłębku wełny, Coś w tęczy](https://www.kulturantki.pl/wp-content/uploads/2020/09/cos-300x225.jpg)
Co innego COŚ! Ono było naprawdę ważne. Okrągłe, duże i bardzo z siebie zadowolone, zawsze znajdowało się w centrum wydarzeń i budziło emocje.*
Myślę, że właśnie dzięki swojej prostocie książka Anny Paszkiewicz łatwiej trafi do dziecięcego serduszka. Z pewnością pomogą w tym również kolorowe ilustracje Kasi Walentynowicz, które dla mnie – graficznej laiczki – wyglądają jak namalowane flamastrem. Niektóre może trochę infantylnie, ale ciekawie i ładnie.
* Oba cytaty pochodzą z recenzowanych książek.
Za książkę do recenzji dziękujemy:
2 Replies to “„Coś i nic” – Anna Paszkiewicz”